Eerst ff inspringen. 
Dan probeert hij het wat hogerop te zoeken. 
Door de band paste ook nog maar net. 
Ff zigzaggen tussendoor. 
Over een smalle katteloop is ook geen probleem voor de dikke duitser. 
En door de tunnel is natuurlijk ook geweldig. 
Maar achter een balletje aan rennen is toch wel het leukste van alles. 
(foto's gemaakt door Ingrid Ummels)
Ik heb een nieuwe vriend, meneer eekhoorn  Kom hier jij, we gaan spelen  Nee, niet weglopen! We gaan spelen!  Ik bijt je staart eraf hoor...  Van de ene kant naar de andere kant...  Kill de eekhoorn!  Missie vervuld!  |
Er zat een rollade in de oven, en er kon er eentje bijna niet wachten totdat het klaar was .
Aan het uitrusten na een rondje zandhappen.
Wij waren vandaag weer in Enter, de honden stonden lekker aan de stake-out.
We zaten ff een koppie te doen (lekker buiten in het zonnetje) toen Marc een kat zag die achter een veldmuisje aan zat.
Ik (watje dat ik ben) vond dat zielig en liep dus op de kat af zodat hij de andere kant op liep en het muisje kwijt was.
Ik zei nog tegen Marc dat het goed was dat het muisje niet op de honden af was komen lopen, omdat het dan hap-slik-weg zou zijn (Chikara heeft al een keer een muis in haar bek gehad 
).
Een minuut later zien we de kat richting de honden lopen, en toen ik nog een keer goed keek zag ik de veldmuis doodleuk op zijn gemakkie onder Tarraq doorlopen 
Tarraq had alleen maar oog voor de kat, dus die had niet eens door wat er onder hem doorliep.
Chikara kreeg het muisje in de gaten, maar haar lijn was niet lang genoeg om erbij te kunnen.
We lagen helemaal in een deuk, wat is het toch ook een ongelooflijke sukkel!! Echt iets voor Tarraq 
Ik moet nu echt een hekje om tussen de voorstoelen en de achterbak te zetten.
Vorige week reed ik van mijn ouders terug naar huis, honden achterin. Ik was net een minuut of 5 onderweg toen Chikara besloot dat ze op de passagiersstoel een veel beter zicht had dan achterin. Dus ze sprong onder het rijden van achteren naar voren, om daar als een koningin te gaan zitten. 
Dus ik heb de auto aan de kant gezet om haar weer naar achteren te dirigeren, maar dat lukte niet doordat de achterbank omhoog stond en ik haar daar niet overheen kreeg. Ik kon haar ook niet buitenom weer in de achterbak doen omdat ik aan een drukke weg stond. Dus ben ik maar met Kaarje op de voorstoel doorgereden. Ik zag aan haar ogend dat ze wagenziek werd voorin, maar je dacht toch niet dat mevrouw daardoor naar achteren zou verhuizen.... 
Dat wordt volgende week een bezoek brengen aan de Halfords, want dit kan echt niet langer. 
Nog zo'n heerlijke Chikara-aktie.
Vrijdag waren Marc, ik en de woefers op weg naar huis in mijn clio-tje.
Ik reed, Marc op de passagiersstoel. We hadden eerst al de grootste lol met mijn ouders, want die zagen het al voor zich dat Kaartje weer op de voorstoel zou springen, nu bij Marc op schoot .
Eindelijk waren we onderweg. Chikara ging achter Marc staan, en legde zo haar kop op zijn schouders. En bleef zo dus ruim 10 minuten staan 
(hijgend in zijn oor )
Toen moest eerst Marc gapen, toen ik en als klapstuk gaapte Kaartje meteen daarna. Zien gapen doet gapen zeggen ze toch
Kaartje is weer dreef 
Een paar weken terug kwam Désirée gezellig bij ons slapen omdat ze vandaag met de kraam hier vlakbij moest staan. Dees dacht een rustige nachtrust te hebben, maar daar dachten onze 2 monsters heel anders over. Aangezien Chikara haar spelletje van Nina Ottosson in Désirée haar tas had zien verdwijnen, vond ze het nodig om de hele nacht op wacht te liggen bij die tas op de slaapkamer van Désirée. Want stel je voor dat die tas zomaar zou verdwijnen!
Tarraq had zo gezellig met Dees en zijn knuffel gespeeld dat hij besloot om met knuffel en al bovenop bed te springen, maar daar lag Dees dus die had Tarraq bovenop haar liggen. En die dikke duitser bleef daar ook nog eens lekker liggen 
Welkom in het huis van de Monsters!
De dag erop gingen Kaartje en ik even kijken bij Désirée, ze stond bij de jongehondendag van Boxers. Om niet al te veel op te vallen hebben wij nu een langharige langsnuit boxer met krulstaart. Kaartje heeft zich netjes gedragen, alleen viel het ons op dat de boxers niet blaften, maar Chikara maakte genoeg geluid om dat te compenseren.
Dees had ook frisbee's liggen, en uiteindelijk ging ik naar huis met 2 frisbees. Kijken of onze multifunctionele Tarraq ook van frisbee-en houd. Thuis aangekomen ging ik vol goede moed met Tarraq naar buiten. Eerst maar eens de frisbees rollen, maar dat was toch moeilijker dan ik dacht. Het pad met tegels is dan toch wel erg smalletjes. Tarraq vond dat ook maar niets, dus probeerde ik zachtjes te gooien.
Kijk.... en toen vond Tarraq het interessant worden. Hardhollend ging hij erachter aan, en kwam ook vrolijk met de frisbee terug. Gelijk ging de andere frisbee de andere kant op, en ook daar huppelde hij achteraan. Alleen pakte hij ze pas op het moment dat ze op de grond lagen. Dus het maar even anders aangepakt, ik gooide de frisbee recht omhoog, en ja hoor, Tarraq nam een sprong en haalde zo de frisbee uit de lucht vandaan.
We hebben een minuut of 10 geoefend, en toen vond ik het wel mooi geweest. Maar we gaan rustig verder oefenen, hij vind het erg leuk om te doen.
Dus als iemand nog een behendendig trekkende apporterende frisbee-ende Malamute zoekt, wij hebben er eentje in huis. 
(als is Marc er iets minder blij mee nu Tarraq al 3x tegen zijn geluidsbox heeft aangepiest). 
Op de show in Leiden haalde Tarraq zijn 2e punt voor Nederlands Kampioen, op de show in Leeuwarden 2e paasdag herhaalde hij dit kunstje nog een keer door zijn 3e punt in de wacht te slepen, Best of Breed te worden en uiteindelijk op een 4e plaats te belanden van de Rasgroep.
Nog 1 punt te gaan..... 
Gistermiddag mocht Tarraq een bezoek brengen aan de basisschool in Hensbroek.
Een jongen (Guido) moest een spreekbeurt doen over wolven. Toen hij mij een paar weken geleden bij hem in de straat zag lopen met de honden vroeg hij (of eigenlijk vroeg zijn zus het) of ik misschien met de honden bij de spreekbeurt wilde zijn omdat de honden zo op wolven leken.
Het leek mij niet zo’n goed idee om in mijn eentje met 2 honden naar een klas vol kinderen te gaan, dus mocht alleen Tarraq een bezoekje brengen. Kaartje heeft dan wel een spitsere snuit maar is ook dubbel zo enthousiast bij kinderen, wat zich uit in poten in het wilde weg geven, super druk worden en vooral kinderen helemaal aflebberen. Tarraq daarentegen is de rust zelve, hij komt, kijkt en overwint de harten van kinderen.
Dus gistermiddag was het zover, ik zou een belletje krijgen als de spreekbeurt zou beginnen, dan kon ik met Tarraq naar school lopen en tussen de spreekbeurt en de vragen aan de klas zou Tarraq zijn opwachting maken. Terwijl Tarraq en ik in de hal aan het wachten waren kwam de eerste juf al aan om Tarraq te aaien en een praatje te maken.
Toen ging de deur van de klas open en mochten we naar binnen. De kinderen van de klas wisten niet dat er een hond zou komen, dus die stonden stomverbaasd. Tarraq mocht voor de klas naast Guido zitten. Maar na een minuutje vond Tarraq het wel mooi geweest en wilde hij aandacht, en wat kan je dan het beste doen als gewoon gaan huilen midden in de klas. De kinderen vonden het natuurlijk prachtig, de eerste aaien had hij al in de wacht gesleept.
Ik stond er verbaasd van wat voor vragen de kinderen aan Guido stelden, ze hadden er echt goed over nagedacht. Vragen zoals “Hoeveel tanden heeft een wolf” werden ruim 10 minuten gesteld. Toen was het tijd voor Tarraq, die moest natuurlijk even voorgesteld worden, hoe oud hij was, of hij ook met volle maan huilde of hij ook tegen -47 graden kon.
De juf ging Guido’s spreekbeurt doorspreken, en hij kreeg uiteindelijk een Zeer Goed (hoger kon niet). Vooral het onderdeel “materiaal” vond juf erg goed verzorgd, beter kon niet volgens haar.
Daarna mochten de kinderen Tarraq aaien, eerst aan de ene kant van de klas, daarna aan de andere kant. Tarraq liet het allemaal gebeuren en bleef rustig staan, ook stonden er op een gegeven moment 10 kinderen om hem heen.
Voordat het helemaal een bende werd in de klas werd het tijd voor Tarraq en mij om te vertrekken.
Tarraq heeft de rest van de middag voor pampus gelegen, maar heeft er wel heel veel kindervrienden bij. En tijdens het uitlaten worden we opeens door allemaal kinderen begroet.
Tarraq heeft Hensbroek veroverd!
Tarraq   Chikara  |
Laatste reacties